GREETINGS

നമ്മുടെ കര്‍മ്മഫലങ്ങളും, ആഗ്രഹങ്ങളും ആണു നമ്മുടെ വരും ജന്മത്തെ നിര്‍ണ്ണയിക്കുന്നതെങ്കില്‍, ഈ കര്‍മ്മങ്ങളും, ഭഗവല്‍ പ്രേരയണാല്‍ തന്നെ അല്ലേ സംഭവിക്കുന്നതു? രാമായണം വായിക്കുമ്പോള്‍ മനസ്സില്‍ തോന്നിയ ഒരു സംശയം ഉണ്ടു. ദേവന്മാരുടെ പ്രേരണയാല്‍ മഥരയുടെ നാവിന്മേല്‍ സരസ്വതീ ദേവി ഉപവിഷ്ടയായെന്നും അങിനെ കൈകേയിയുടെ ദുര്‍വാക്കുകള്‍ രാമനെ കാട്ടിലേക്കയച്ചു എന്നും.മറ്റൊന്നു, രാവണന്‍, കുംഭകര്‍ണ്ണനോടൂ യുദ്ധ്ത്തിന്നു സജ്ജമാകുവാന്‍ ആവശ്യപ്പെടുമ്പോള്‍ , കുംഭകര്‍ണ്ണന്റെ ഉപദേശങള്‍ കേട്ടു കോപിക്കുന്ന രാവണനോടു കുംഭകര്‍ണ്ണന്‍ പറയുന്ന വാക്കുകളും ഉണ്ടല്ലോ. ” എത്ര തന്നെ ആയാലും, കഴിഞുപോയ ജന്മങ്ങളിലെ സംസ്കാരങ്ങള്‍ നമ്മെ പിന്തുടരും, ഒരു സംഗതി തെറ്റാണെന്നു അറിഞാലും മനസ്സു അതില്‍ തന്നെ പോയി നില്‍ക്കും എന്നും. അതിന്റെ ഫലങ്ങള്‍ അനുഭവിക്കാതെ കഴിയില്ല എന്നും. ” അപ്പോള്‍ പരമമായ ആ ശക്തിയേക്കാള്‍ കര്‍മ്മങ്ങള്‍ക്കും വാസനകള്‍ക്കും ശക്തിയുണ്ടെന്നാണോ അര്‍ഥം? നമ്മില്‍ തന്നെ ഉള്ള ആ പരമമായ ശക്തി തന്നെയാണു ഭഗവാന്‍ എന്നിരിക്കെ, പ്രാര്‍ഥനകള്‍ക്കും, നമ്മില്‍ തന്നെയുള്ള ശക്തി തന്നെ അല്ലേ മറുപടി നല്‍കുന്നതു? അപ്പോള്‍ തെറ്റെന്നും ശരിയെന്നും വിവക്ഷിക്കുന്നതിന്റെ അതിര്‍ എന്താണു?